و سر الانبياء اجمعين « عليهم السلام » . از اين عبارت دو معناى مهم را شيخ اكبر افاده فرموده است : يكى اينكه على عليه السلام بعد از پيغمبر ختمى ، اشرف و افضل خلائق است ؛ و ديگر آنكه على عليه السلام سر و باطن انبياء است ؛ و انبياء ظهور وجود او مىباشند ؛ و حقيقت كليهء ولايت او متجلى در مظاهر خلايق است ؛ و عوالم وجودى مسخر ارادهء حضرت ولايت‌مدار على عليه السلام مىباشد . محدثين عامه از پيغمبر روايت كرده‌اند كه على را مخاطب قرار داده و گفته است : « انت حامل لوائى يوم القيامة » . در احاديث صحيحه وارد شده است : « ان اللّه تعالى يوم القيامة يعطى محمدا « ص » لواء الحمد ، يحمل بين يديه ظله مسيرة خمسمائة عام ، يستظل بظلاله جميع الخلائق و كلهم يلوذون به » . حقيقت اين لواء كه خلايق در قيامت در زير آن استظلال مىنمايند ، همان رحمت عامهء امتنانيه حقيقت خاتميه است ، كه از مشكات ولايت مطلقه على عليه السلام ، شامل حال خلائق مىشود ؛ چون جميع فيوضاتى كه از پيغمبر بخلائق مىرسد واسطهء ايصال آن على است و حقيقت خاتميه از مشكاة كليهء على متجلى در خلائق است . لذا وارد شده است : « انا مدينة العلم و على بابها » . اين روايت را كليهء محدثين اسلامى از پيغمبر نقل كرده‌اند . پيغمبر ، على عليه السلام را حامل اين لواء معرفى كرده است . لواء حمد ، كه حامل آن على عليه السلام است جامع جميع محامد است . حضرت آدم و انبياء بعد از او در زير اين لواء قرار دارند ، چون مرتبهء كليهء لواء معنوى آن حضرت ، جامع جميع مراتب كمال است . مرتبه‌اى اعظم و اكمل از اين مقام و مرتبه نيست . باعتبار قوهء احاطه و كثرت امتداد ، مبدا استكمال و استفاده هر صاحب كمالى است . هر چه از كمالات وجودى در عوالم موجود است ، رقيقه و فرع حقيقت كليهء ولايت على عليه السلام است . هيچ يك از اصحاب پيغمبر ، استعداد حمل اين لواء را ندارد ، مگر على بن ابى طالب ، عليه السلام . لذا حضرت رسول « ع » با جملهء دال بر حصر ، آن حضرت را حامل لواء محامد و مكارم وجود خود قرار داده است : « يا على انت حامل لوائى » . محيى الدين و الملة ، ابن عربى ، در مواضع مختلف از فتوحات بعد از مقام